سرمایه های نمادین دریک اجتماع شامل چه مواردی است؟

اندوخته های ارزشمند یک اجتماع را می توان حول 4سرمایه نام برد: سرمایه ی اقتصادی،سرمایه ی نمادین، سرمایه ی اجتماعی و سرمایه ی انسانی. گفته می شود اولین بار ” پی یر بوردیو”؛نظریه پرداز فرانسوی این عنوان سرمایه نمادین را مطرح و تعریف آن را ارائه نمود.

این دسته بندی ارزشی- سرمایه ای ازقرن هفدهم به بعد کم کم وارد عرصه ی علم الاجتماع یا جامعه شناسی شد. آنچه که مسلم است هریک ازاین سرمایه ها بدون دیگری نه تنها کامل نیستند که نمی توانند موجب تعالی یک ملت ویک کشور شوند. در نظر بگیرید کشوری را که ازجهت منابع طبیعی غنی است و به عبارتی سرشار از سرمایه های اقتصادی است لیکن فاقد سرمایه ی اجتماعی لازم مانند اعتماد و همبستگی و همدلی بین افراد باشد. چنین کشوری به علت فقدان سرمایه ی اجتماعی قادر به شکوفایی نیست چون وحدتی بین تابعانش وجود ندارد.

حال اگر اعتلای سرمایه ی اقتصادی – اجتماعی- انسانی را به نحو عالی و چشمگیر داشته باشیم که به واسطه ی آنها مطرح شده و مورد توجه قرارگیریم و از این توجه برایمان افتخار ایجادشود، سرمایه ی بعدی یعنی “سرمایه ی نمادین” ایجادشده است. مانند آثار باستانی یک کشور یا فولکلور فاخر یا مشاهیر یک ملت.

از جایگاه سرمایه ی نمادین یک کشور و یک ملت است که می توان جایگاه آن کشور یا ملت را درجامعه ی جهانی دریافت. پس رسالت اصلی یک ملت و متولیان و دولتمردان یک کشور، توسعه ی سرمایه های اقتصادی – اجتماعی- انسانی است. بدون توسعه ی این سرمایه ها و پاسداری از آنها سرمایه ی نمادین نخواهیم داشت و فقدان سرمایه ی نمادین یعنی فقدان “پرستیژ” در عرصه های مختلف بین المللی.

یکی از آثار این فقدان را می توان در عرصه ی ” چانه زنی” بین المللی مشاهده نمود. در مراحل چانه زنی، یکی از پارادیم های مهمی که موجب میشود دول مخاطب به گفته های بازیگران عرصه ی مقابل توجه نمایند میزان وجود سرمایه ی نمادین آنهاست. اینکه سرمایه ی انسانی یک ملت از چه جایگاه ادراک – شعور و دانش برخوردار است. يا اين كه در سرمایه ی اقتصادی، داشت ها و برداشت های یک ملت چقدر توازن دارند و به عبارتی داشت های طبیعی و ثروت های خدادادی چه مقدار در خدمت آن ملت بوده و موجب اعتلا و دوام و بقایشان شده است براي دولي كه قصد چانه زني با كشور مورد نظر را دارند، مهم است.

سرمایه ی نمادین، خود ،تولید سرمایه می نماید یعنی از وجودش اعتماد ومتعاقب آن اعتماد، توسعه ی سرمایه های دیگر را شاهد خواهیم بود واز عدمش، ضعف و سستی یک کشور وملت هویدا می گردد.